These shoes where made for walking

Αγοράστηκαν το 94 ή το 95 από το Macro σε τιμή που φαινόταν χαμηλή ακόμα και σε εμένα, φοιτητή τότε. Made in Vietnam λέγαν στην ούγια, Hi-Tec η μάρκα. Από τότε κάθε που καλοκαίριαζε, κολλούσαν στα πόδια μου. Δεν τα φόραγα μόνο όταν έπρεπε να είμαι σχετικά «ευπρεπής» για να πάω στη δουλειά και όταν πήγαινα σε συναυλίες – τα θέλω τα δαχτυλάκια μου. Και πού δε με πήγαν! Πάρο, Αντίπαρο, Μύκονο, Φολέγανδρο, Αστυπάλαια, Αμοργό, Εύβοια, Χαλκιδική, Τζια, Κουφονήσια, Ίο, Κεφαλονιά, Πόρο, Αίγινα κτλ κτλ κτλ. Πολύ περπάτημα, πολύ σκαρφάλωμα, πολύς χορός. Φέτος έχουμε 2008 και διαπίστωσα (κάπου σε κάποιο camping) ότι είναι έτοιμα να κοπούν. Έτοιμα να κοπούν, ΔΕΝ κόπηκαν, δεν με πούλησαν. Μετά από 13 χρόνια ήρθε η ώρα να τα αποσύρω γιατί δεν θα ήθελα να μείνω ξυπόλυτος σε καμιά ερημιά φορτωμένος με 30 κιλά μπαγκάζια, και σαν φόρο τιμής έγραψα αυτό το postάκι.

Viva los sandalos Hi-Tec lowbudgetos!

Last minute update: Έλιωσα στο ψάξιμο (όχι, Μοναστηράκι δεν πήγα) για να τα αντικαταστήσω και έβρισκα μόνο κάτι σάπια αντίστοιχα ή κάτι των 80 ευρώ. Βλέπετε έχουν γεμίσει τα μαγαζιά με τις τρέντυ 1-4 σαγιονάρες. Τέλος πάντων, πήρα κάποια για να κάνω τη δουλειά μου, αλλά σήμερα διαπίστωσα ότι η εταιρεία υπάρχει ακόμη, έχει και σάιτ. Άρα του κερατά, κάποιος θα τα φέρνει στην Ελλάδα….